اولین پنجره

علیرضای عزیز! وقتی می نویسم «هوای تازه»، نفسم پر می شود از هوای احمد شاملو. می روم به روزهای پس از بی هوایی، بی تنفسی. باید شُش هایت پر شده باشد از «هوای بد» که قدر این هوای تازه را بدانی، بفهمی... گیرم که شش سال تمام است دهنم را گرفته اند و روی اسمم خط کشیده اند. گیرم تاریخ هیچ وقت به یاد نیاورد صد تا گزارشی که بی اسم چاپ شد، صد تا مقاله ای که با اسم مستعار چاپ شد، صد تا نوشته ای که با اسم این و ...

ادامه مطلب